که با همۀ وَجَناتِ انساني و

عجيب تر از آن

خَرامـِ

غزالِ تُردِ زنانگي ام!

گاهي مهيب 

هواي گرگ بودن و

دريدن و دريده شدن

در سرم ميپيچد...!

و مي انديشم ؛

حيران!

به حيوان درندۀ درونم

كه مدام چنگ مي كشد

به لايه هاي وجود و

كِشاله هاي روحم

كه رها شود از بند

و به نيش كشد هر آنچه مي خواهد!!!

و مي خروشد با خشم

و به فكر وا ميدارد

مرا؛

كه آيا

براستي

اين وحشي

منم؟؟؟!!!

چه همزيستي غريبي ست

ميان بردگي و ...بربريٌت نهانم...

چه وقت شناسي و تناوب عجيبي ست

ميان نوازش و ... پنجه هاي فشردۀ دستانم...

چه معاملۀ پاياپاييست

ميان بوسه ها و... زخمهاي تيمار گرفته با زبانم...

خيره ميشوم در خويش؛

و مبهوت مي پرسم...

در آغوش ِ چنين معصوميتي ...

چگونه

اين وحشي

منم؟؟؟!!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چن شبه خواب ميبينم بابا خيلي غمگينه....اصلأ حالم خوب نيست....گريه تو خواب امونم نميده....تو بيداري ام همش خودمو ميزنم به اونرا اما....نميتونم....ايكاش اينقدر تنها نبودم....از تنهايي بدم مياد....ميترسم....ميخوام بگم خدايا.....اما نميتونم....
دوستاي گلم...شما كه دلگرمي منيد...شما كه هنوز دعا بلديد و اعتقاد داريد...برام دعا كنيد...براي بابا...طاقت ندارم با اونهمه غم ببينمش....آخه چرا باباي مهربونم؟دلم خوش بود كه تو خوبي و فقط فرزانه ست كه يه عالمه غصه داره!بابا اونطوري نگام نكن!باهام حرف بزن!بخدا شونه هاي تنهاي من طاقت اينهمه درد و ندارن....ميفهمي خدااااااااااااااااااااااااااااااا؟خستمممم!!!!

نجوا:فُشَم بدين!اما تورو خدا نصيحت نكنين!